Eerste Pinksterdag
Historische context
Eerste Pinksterdag valt altijd op een zondag, 49 dagen na Pasen. Het is een erkende feestdag.
Pinksteren herdenkt de uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen, vijftig dagen na Pasen. Het is een van de oudste christelijke feesten en markeert het begin van de christelijke kerk. De naam komt van het Griekse "pentekostè" (vijftigste). Het christelijke Pinksteren is gebaseerd op het joodse Wekenfeest (Sjavoeot), dat eveneens vijftig dagen na Pesach valt en de ontvangst van de Tora herdenkt. In Nederland heeft Pinksteren altijd een dubbel karakter gehad: religieus feest en lenteviering tegelijk.
Pinksteren wordt in Nederland vooral geassocieerd met het begin van het zomerseizoen. Pinksterbloemen plukken en het versieren van huizen met groen zijn oude tradities die teruggaan tot de middeleeuwen. Veel Nederlanders gebruiken het pinksterweekend voor korte vakanties, campingtrips of dagjes uit naar het strand of de Veluwe. In combinatie met Tweede Pinksterdag vormt het een geliefd lang weekend, vooral omdat het weer eind mei of begin juni doorgaans aangenaam is.
Regionale tradities
Borne (Overijssel)
Meisjes van 5 tot 11 jaar kleden zich als "Pinksterbruidjes" met bloemversieringen. Groepjes lopen naar het Dorsetplein en dansen onder een Pinksterkroon. De traditie is meer dan 100 jaar oud en staat sinds 2015 op de lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed.
Noord-Holland & Waddeneilanden
Bij de Pinksterbloemtraditie werd de mooiste jonge vrouw van de gemeenschap gekroond. Het leeft voort als kinderfeest in sommige gebieden. Traditionele Pinksterliedjes zijn al eeuwenlang gedocumenteerd.